Welkom bij het Lente Piano-Leerlingenconcert 2024!

Welkom bij het Lente Piano Leerlingenconcert 2024!

Vanavond nemen mijn pianoleerilngen en ik je graag mee op een spannende reis door de wereld van het impressionisme.
Ik heb het geluk gehad om op te groeien met ouders die de wereld van visuele en muzikale kunst voor mij hebben geopend. Toen ik in het buitenland woonde heb ik ook veel musea bezocht, zoals het Metropolitan, de drie Guggenheims, de talrijke musea in Italië, het Picasso Museum in Figueras, het Salvador Dali in Saint Petersburg in Florida, het Giacometti in Saint-Paul-de-Vence, en natuurlijk het moedermuseum van alle impressionistische musea, het Musée d’Orsay in Parijs, waar veel impressionistische schilderijen bewonderd kunnen worden.

Omdat ik houd van het rubato-gevoel en de spannende akkoorden van bijvoorbeeld Débussy, (van zowel stem als piano), ben ik ook veel van impressionistische muziek gaan houden.
Voor de jongeren wil ik er graag wat over vertellen, en ik deel tijdens dit concert mijn favoriete schilderijen met jullie.

Hopelijk maak ik jullie ook enthousiast!

Zelf de kwast ter hand nemen?
Tijdens en na het concert in de serre kan er door wie het wil zelf geschilderd worden.
Op en naast de tafel bevinden zich schildersezels, paletten, verf en kwasten.
(wel graag stil zijn tijdens de concerten natuurlijk!)

Op een inspirerende, muzikale en artistieke avond!

Hartelijke groet,
Irene

Julia

“Falling Snowflakes” is een betoverende compositie die de luisteraar meeneemt naar een winterwonderland van delicate melodieën. De etherische harmonieën en mooie patronen vangen de essentie van sneeuwvlokken die gracieus uit de lucht vallen. Geïnspireerd door de betoverende schoonheid van de natuur, roept dit stuk een gevoel van rust op, net zoals het kijken naar een meesterwerk van Claude Monet. Laat je meeslepen door de betoverende reis van “Falling Snowflakes”.
Het schilderij is “l’Hiver” van Pierre Auguste Renoir (1841-1919)

Fay

Het nummer “Misty” is een jazzstandaard gecomponeerd door Erroll Garner in 1954, met later toegevoegde teksten van Johnny Burke. Het is bekend geworden door veel zangers, vooral door Ella Fitzgerald. Net als impressionistische schilders en componisten proberen jazzcomponisten een sfeer te creëren die belangrijker is dan de rechttoe rechtaan, mechanische stukken uit het klassieke tijdperk. Net als impressionistische componisten wordt er veel gebruik gemaakt van de septime, die een sfeer geeft die je niet vaak hoort in popmuziek en mainstream klassieke muziek. Dus impressionistische en jazzcomponisten hebben veel gemeen!

Schilderij: De Seine bij Giverny, Ochtendmist door Claude Monet

Painting: Claude Monet, composition: Catherine Rollins

Dit schilderij, “l’Étoile” van Edgar Degas, vangt prachtig de essentie van een jonge ballerina die gracieus optreedt op het podium. Degas, een kunstenaar uit het realisme met een vleugje impressionisme, portretteert op briljante wijze de wereld van balletdansers en hun betoverende optredens. Mijn vriendin Catherine Rollins uit de VS heeft een prachtig thema gecomponeerd geïnspireerd door dit meesterwerk. Ervaar de kunst en elegantie van ‘L’Étoile’ in deze fascinerende weergave van de balletwereld.

Jacky

“Visiting Home” (帰りたくなったよ, Kaeritakunatta yo) door RADWIMPS is een aangrijpend nummer dat thema’s zoals nostalgie, verlangen en het verstrijken van de tijd verkent. Het maakt deel uit van de soundtrack voor de animatiefilm “Your Name” (Kimi no Na wa), die in 2016 werd uitgebracht en een cultureel fenomeen werd in Japan en wereldwijd.

De songtekst van het nummer geeft een diep gevoel van nostalgie voor thuis en jeugdherinneringen weer. Het reflecteert op de emotionele aantrekkingskracht van terugkeren naar je roots, naar een plek die betekenis heeft en waar gekoesterde herinneringen zijn gemaakt.

Het nummer verkent de emotionele reis van het beseffen van de waarde van thuis en het verlangen om het opnieuw te bezoeken, zelfs als het fysiek ver weg of veranderd is in de loop van de tijd. Het vangt het bitterzoete gevoel van terugdenken aan het verleden terwijl je geconfronteerd wordt met het heden.

Verbinding met “Your Name”: In de context van de film “Your Name” speelt “Visiting Home” een cruciale rol bij het benadrukken van de thema’s liefde, identiteit en verbinding door de tijd en ruimte heen.

Juri

One Summer’s Day” (あの夏へ, Ano Natsu e) is een muziekstuk gecomponeerd door Joe Hisaishi en het is prominent te horen in de animatiefilm “Spirited Away” (千と千尋の神隠し, Sen to Chihiro no Kamikakushi). “Spirited Away” is een veelgeprezen Japanse animatiefantasyfilm geregisseerd door Hayao Miyazaki en geproduceerd door Studio Ghibli.

De film volgt het verhaal van een jong meisje genaamd Chihiro die vast komt te zitten in een mysterieuze en magische wereld nadat haar ouders in varkens zijn veranderd. Chihiro moet zich een weg banen door dit geestenrijk en werken in een badhuis dat wordt gerund door een heks genaamd Yubaba om haar ouders te redden en haar weg terug naar huis te vinden.

“One Summer’s Day” door Joe Hisaishi:
Muzikaal Thema: “One Summer’s Day” dient als het hoofdthema voor “Spirited Away” en speelt een belangrijke rol in het bepalen van de emotionele toon van de film. Het is een melodieus en suggestief stuk dat zowel de nostalgie van de kindertijd als het gevoel van verwondering en ontdekking in de fantasiewereld van de film vastlegt.

Culturele Impact: De score van Joe Hisaishi voor “Spirited Away”, inclusief “One Summer’s Day”, heeft wijdverspreide lof ontvangen voor het vermogen om het narratief en de emotionele diepgang van de film te versterken. De muziek draagt bij aan de magische sfeer van het verhaal en is synoniem geworden met de iconische status van de film in de wereld van animatie.

De composities van Erik Satie, waaronder de Gymnopédies, hadden invloed op Claude Debussy, een sleutelfiguur in de impressionistische beweging in de muziek. Debussy bewonderde Satie’s gebruik van onconventionele harmonieën en zijn vermogen om atmosferische stukken te creëren die een beroep doen op de zintuigen in plaats van op het intellect.

Gymnopédie No. 1 is een zacht en melancholisch stuk dat een reflectieve stemming oproept. Het heeft verschillende nuances van verdriet, verlangen en droefheid, en de spaarzame melodie is ontworpen om naar een climax toe te werken in elke beweging. De sombere toon en zachte ritmes trekken de luisteraar in een contemplatieve gemoedstoestand.

“Gymnopédie No. 1” van Erik Satie wordt vaak als impressionistisch beschouwd vanwege verschillende muzikale kenmerken die aansluiten bij de esthetiek van impressionistische muziek, ondanks dat Satie zelf zich niet als een impressionist identificeerde. Hier zijn enkele redenen waarom “Gymnopédie No. 1” wordt geassocieerd met impressionisme:

Satie’s gebruik van harmonieën in “Gymnopédie No. 1” wordt gekenmerkt door zijn zachte, ambigue akkoorden en spaarzame textuur. Deze harmonische taal, met het gebruik van onopgeloste akkoorden en zwevende tonaliteiten, creëert een gevoel van etherische en atmosferische kwaliteit die doet denken aan de behandeling van licht en kleur door impressionistische schilders.

Het stuk roept een dromerige en introspectieve stemming op, net zoals impressionistische schilders probeerden vluchtige momenten en subtiele emoties in hun werken vast te leggen. De repetitieve en hypnotiserende aard van de melodie draagt bij aan de contemplatieve en rustige sfeer.

“Gymnopédie No. 1” wijkt af van traditionele klassieke vormen en structuren. Het ontvouwt zich langzaam en roept een gevoel van tijdloosheid op, met meer focus op stemming en evocatie in plaats van thematische ontwikkeling of dramatisch contrast, wat kenmerkend is voor impressionistische muziek.

Hoewel alle Gymnopédies van Erik Satie werden gedacht te zijn geïnspireerd door het regenachtige Parijs, haalde Satie zijn inspiratie eigenlijk uit de gymnastiek in het oude Griekenland.

Ik vond echter dit schilderij van van Gogh ook passend: de Sterrennacht Boven de Rhône.

“Ballade pour Adeline” (Frans voor “Ballade voor Adeline”) is een instrumentaal stuk uit 1977 van Richard Clayderman, gecomponeerd door Paul de Senneville. Hij componeerde het stuk als een eerbetoon aan zijn pasgeboren dochter, Adeline. Vanaf 2020 hebben de wereldwijde verkopen van de opname 22 miljoen exemplaren bereikt in 38 landen.
Iedereen herinnert zich de video van het nummer met de knappe blonde pianist die romantisch in de camera kijkt, dus voor de dames hier geen schilderij maar de originele video! LOL (Sorry, echtgenoten!)

“The Song of Storms” is een muziekstuk uit het spel “The Legend of Zelda: Ocarina of Time”.

Het werd gecomponeerd door Koji Kondo, die bekend staat om het creëren van de iconische muziek voor vele spellen in de Zelda-serie en andere Nintendo-franchises.

“Ocarina of Time” is een veelgeprezen actie-avonturenspel. Spelers besturen de protagonist, Link, terwijl hij door verschillende kerkers navigeert, puzzels oplost en vijanden bestrijdt om te voorkomen dat de kwaadaardige Ganondorf de Triforce bemachtigt en het koninkrijk Hyrule overneemt.

Muziek speelt een centrale rol in het spel, waarbij Link een ocarina gebruikt om verschillende melodieën uit te voeren die magische effecten hebben, zoals het veranderen van het weer, het openen van deuren en het teleporteren. De “Song of Storms” is een van die melodieën die Link leert en gebruikt tijdens zijn queeste.

“Song of Storms”:
In de verhaallijn van het spel wordt de “Song of Storms” gebruikt om het weer te manipuleren, specifiek om regen op te roepen of om vloeken gerelateerd aan weerelementen te verdrijven.

De “Song of Storms” is een van de meest herkenbare en geliefde stukken uit de videogamemuziek geworden, bekend om zijn aanstekelijke melodie en magische, mystieke sfeer.

Impressionistische componisten creëren vaak stukken die over de elementen gaan, en dit schilderij

Het schilderij dat ik koos is “The Coming Storm” van George Bellows (1882-1925). 

Anna

De brug van Avignon in de Provence is tegenwoordig wereldwijd bekend vanwege het beroemde kinderliedje “Sur le Pont d’Avignon” (Op de Brug van Avignon). In de middeleeuwen was het ook een bekende brug, maar niet vanwege dit liedje – en het stond ook niet bekend om erop te dansen.

Allereerst stond de brug bekend als een bouwkundig wonder. Tweeëntwintig bogen die 915 meter / 3000 voet overspanden, maakten nogal een indruk op de middeleeuwse toeschouwer. Ten tweede werd de brug geassocieerd met een wonder. Een jonge herder genaamd Bénezet hoorde de stem van God die hem vertelde een brug over de Rhône te bouwen. Om te bewijzen dat het God was, tilde hij een enorme kei op – zo zwaar dat dertig sterke mannen hem niet konden verplaatsen. Het werd als een wonder verklaard en de gelovigen begonnen pelgrimstochten te maken om de brug te zien. Zijn faam verspreidde zich wijd en zijd – door heel Frankrijk en daarbuiten.

Mensen begonnen al in de vijftiende eeuw over dit wonderbaarlijke monument te zingen, toen er naar werd verwezen in “pillow songs”, liedjes die aan pasgetrouwden om middernacht werden gezongen terwijl ze soep in hun slaapkamer kregen. Het is voor mij een raadsel waarom mensen de slaapkamer van pasgetrouwden binnen zouden gaan en over een brug zouden zingen (of over iets anders trouwens), maar ik denk dat dat andere tijden waren.

Vandaag de dag is “Sur le Pont d’Avignon” een mooi kinderliedje over dansen sur (op) de brug van Avignon.
Hieronder is een prachtig schilderij van le pont d’Avignon door Jean-François Raffaëlli (1850 – 1924)

Sur le Pont d’Avignon
L’on y danse, l’on y danse
Sur le Pont d’Avignon
L’on y danse tous en rond.

Les beaux messieurs font comme ça
Et puis encore comme ça.

Les belles dames font comme ça
Et puis encore comme ça.

Les filles font comme ça
Et puis encore comme ça.

Les musiciens font comme ça
Et puis encore comme ça

“In Galop” is een variatie op het “Thema van Wilhelm Tell” van Giacomo Rossini (die je in mijn huis kunt ontmoeten in het rode kattenpak, hij houdt van muziek en is erg dromerig!).

Wilhelm Tell staat bekend als een volksheld in Zwitserland. Volgens de legende wordt hij gestraft omdat hij heeft nagelaten een tirannieke overheidsfunctionaris te groeten en te buigen. Zijn straf houdt in dat hij een appel van het hoofd van zijn eigen zoon moet schieten. Hij slaagt erin en ontsnapt later uit gevangenschap en doodt zijn vijand.
Het lied, in een Intro-A-B-A-Coda vorm, duurt ongeveer drie minuten. Hoewel er geen paarden of cavaleriecharges in de opera zijn, wordt dit segment vaak gebruikt in populaire media om galopperende paarden, een race of een held die te hulp schiet aan te duiden.

En een schilderij van een galopperend paard door Alfred de Dreux (1810-1860)!

“Fishermen at Sea”, soms bekend als het “Cholmeley Sea Piece“, is een vroeg olieverfschilderij van de Engelse schilder William Turner (1775-1935).
Hier een stuk wat hierop geïnspireerd is, gecomponeerd door mijn vriendin Catherine Rollins.
Omdat Anna een ervaren zeiler is, zal ze heel goed weten hoe ze dit stuk moet spelen!
Ik leg mijn studenten altijd de harmonie en structuur van de stukken uit, vaak in termen van akkoorden. Dit stuk begint met C mineur en gaat dan over naar D verminderd. Dit is een akkoord, bestaande uit 4 gestapelde kleine tertsen, en het geeft een stormachtig gevoel. Als je goed luistert, kun je de golven van de zee voorbij horen rollen!

Collin

Colin is al bezig in zijn vierde boek van Alfred en heeft ook een paar van de boeken van John Thompson afgerond.
Hier speelt hij “Sarasponda”, een Nederlands volksliedje dat vaak wordt omschreven als een spinliedje, dat wil zeggen een liedje dat werd gezongen tijdens het spinnen aan het spinnewiel.
Een ambacht dat veel voorkwam in Amsterdam, waar de kleding, gemaakt door deze vrouwen, op de markten werd verkocht.
Het liedje staat in drie toonsoorten: D majeur, G majeur en C majeur.

Hierbij een prachtig schilderij van Claude Monet:

het Uitzicht op de Prins Hendrikkade in Amsterdam.

Acrobaten is een leuk liedje uit de boeken van John Thompson. 
Ik laat het begeleiden door een schilderij van Edgar Degas (1834-1917), ‘het Circus‘

Aditri

De Can-Can is een Franse dans, gedanst door meerdere dansers in een rij, die natuurlijk zeer beroemd is en in Parijs zijn oorsprong vindt.
Aditri zal dit lied spelen vergezeld van het schilderij “Two Dancers and Yellow Roses” van Edgar Degas

Vanuit het bekende boek ‘l’A.B.C. du Quatre-Mains’, wat Frans is voor ‘vier handen’, zullen Aditri en ik Nr. 12 voor u uitvoeren.
Het beroemde kunstwerk is natuurlijk ‘Twee Jonge Meisjes aan de Piano’ van Pierre-Auguste Renoir (1841-1919)

Een prachtige wals van John Thompson, begeleid door het schilderij

‘De Wals van de Konijntjes’ van de post-impressionist Henri de Toulouse-Lautrec (1864-1901)

Olivia

Een vrolijk stuk in 3/4e maat van de beroemde John Thompson!

Het nummer ‘When the Saints Go Marching In’ is ontstaan als een 19e-eeuwse, christelijke hymne en blijft een boodschap van openbaring en verlossing. Het wordt veel gespeeld in de Dixie Land bands in New Orleans in de VS.
Een fascinerend weetje is dat de Franse schilder Edgar Dégas woonde in de Franse wijk in New Orleans en zijn huis is tot een museum omgebouwd, wat leuk is, om te bezoeken; klik hier voor meer informatie. Voor een interessant artikel over de schilderijen die hij maakte, kun je terecht bij Daily Art Magazine. In 1939 veranderde Louis Armstrong, ook bekend als ‘Pops,’ het spirituele in het tijdloze jazznummer dat we vandaag de dag kennen.

Het schilderij ‘Portret van Mme René Degas, geboren Estelle Musson’ van Edgar Degas (1834–1917) geeft een mooi inkijkje in zijn huis en deze periode.

Een dromerige wals gespeeld à quatre-mains door Olivia en Irene.

Emma

Alouette is een Frans folklore-liedje over een Leeuwerik. Iedereen zal het vast kennen! (Een ander prachtig stuk is “the Lark Ascending” (een vioolstuk van Janine Jansen).

Het schilderij is een meisje, dat naar die Leeuwerik kijkt en luistert:
“The Song of the Lark” by Sophie Anderson (1823 – 1903), een in Frankrijk geboren Brits-Victoriaanse (dus geen impressionistische, maar het is wel mooi!) schilderes uit de USA.

Als we het hebben over Frankrijk, hebben we het over Franse Lavendel. Ik herinner me dat ik door de Provence reed met de ramen open, en ik kilometerslang de lavendelvelden rook! Zelfs op de snelweg!
(Ik was onderweg naar het Carrieres de Lumieres Museum, een fantastisch museum, neem een kijkje door hier te klikken)

Een walsend liedje: de Band Speelt Door, door Emma en mij gespeeld à quatre-mains.
Het schilderij is van mijn favoriete modern impressionist Yuri Krotov. Het geeft Piazza San Marco in Venetië weer, waar veel kleine bandjes (vaak met viool en accordeon) spelen ter vermaak van het terrasbezoekende publiek.

Fréderic Chopin’s Prélude Opus 28 nummer 20 is beroemd vanwege zijn langzame voortgang van hele nootakkoorden.
Het is Emma’s eerste Chopin stuk! en ze zal het à quatre-mains met me spelen.
U kunt in de tussentijd kijken naar weer een prachtig schilderij van Yuri.

Karolina

Een wals voor een ware prinses, onze Karolina! We spalen à quatre-mains voor u.
Het schilderij wat ik koos is “The Dancing Class” by Edgar Degas.

Nog een quatre-mains liedje, dit keer van John Thompson, in 4/4 maat. We zullen het samen nog een keer spelen. Geniet ervan!
Het schilderij is opnieuw van Claude Monet en heet “The Basin at Argenteuil”.

Ayana

“Fairy Land” door John Thompson is een dromerig stuk met arpeggio’s. Het woord “arpeggio” betekent “harp” in het Italiaans, en door de akkoorden op deze manier te spelen, en de melodie een octaaf hoger te herhalen, worden we naar een land gebracht waar geen zorgen bestaan.

Nederland staat bekend om zijn carillons. Deze kerkklokken, bespeeld door een beiaardier, kunnen de melodie van elk lied spelen en zijn overal in de stad te horen.
Het schilderij heet “de Zwanenfamilie” door Henri-Edmond Cross

Sophie

Nederland staat bekend om zijn carillons. Deze kerkklokken, bespeeld door een beiaardier, kunnen de melodie van elk lied spelen en zijn door de hele stad te horen.

Waarom niet een stuk spelen dat niet zo impressionistisch is, gewoon omdat iedereen van dit lied houdt!

Als je naar dit lied luistert, hoor je de zon opkomen en zie je een prachtige regenboog aan de hemel. De “fermata” geeft ons de gelegenheid om even pauze te nemen. Was het niet Mozart die zei: “De muziek zit niet in de noten, maar in de stilte daartussen”?
Hierbij een prachtig uitzicht van Yuri Krotov, mijn favoriete moderne impressionistische schilder.

We sluiten dit concert af met ieders favoriete quatre-mains lied, door Sophie en mijzelf, te spelen!

Wij hopen, dat jullie van het concert hebt genoten!
Dank jullie wel  je aanwezigheid hier vandaag en ik wens jullie allen een fijne zomervakantie toe!

Op nieuwe melodieën en harmonieën!

Hartelijke groet, Irene