Het nieuwjaarsconcert in Wenen vanuit de Wiener Musikverein, onder leiding van Gustavo Dudamel

Traditie van generaties
Een traditie in ons gezin, sinds mijn geboorte heb ik geen jaar gemist. Al bij de allereerste toon voel ik me teruggaan in de tijd, mijn jeugd, die ik zowel zomers als ’s winters in Oostenrijk doorbracht. De romantische melodieën van Strauss, het prachtige ballet, de beelden van de Donau, de bergen, de stad en natuurlijk de traditionele bij de Radetzky mars, waar het publiek zich ook mag laten horen.

Het orkest: familieherinneringen
Mijn nichtje Anja de Raadt (zonder Facebook) speelde tot haar pensioen in het orkest van de Weense Staatsopera, dit orkest vormt de basis van de Wiener Philharmoniker, wat u dus hoort bij het Nieuwjaarsconcert. Dit Weense orkest behoort tot de beroemdste orkesten ter wereld en deelt volgens vele experts een eerste plaats met de Berliner Philharmoniker en het Amsterdamse Koninklijk Concertgebouworkest. Zij speelde echter nooit tijdens het Nieuwjaarsconcert, want pas vanaf 2008 mocht er een vrouw meespelen, voorheen bestond het orkest uitsluitend uit mannen.

De Wiener Statsoper
Mijn nichtjes’ man Hannes Lichtenberger zong in het ensemble en ook solo-rollen in deze Wiener Statsoper. Ik heb dan ook natuurlijk alles achter de schermen van de Wiener Staatsoper gezien met hem. Een prachtig gebouw, maar het Nieuwjaarsconcert wordt traditioneel in de Wiener Musikverein gespeeld. Mijn broer vroeg hier zijn vrouw ten huwelijk. Een prachtig gebouw, voor wie houdt van gedetailleerde, overdadige en romantische ornamentatie.

Een nieuwe, jonge dirigent
Dit jaar is de jonge Gustavo Dudamel de dirigent, een primeur, die mijns inziens op een positieve manier breekt met de traditie van oudere dirigenten. Over hem heb ik eerder verteld, hij maakt deel uit van het fantastische project “El Sistema” dat in Venezuela arme straatkinderen een kans geeft om beroepsmuzikant te worden door hen een instrument te geven, hen zo uit hun erbarmelijke positie te halen en te motiveren door middel van de muziek. Mijn hart gaat altijd sneller slaan bij dit soort initiatieven! Ik en vele andere Nederlanders zagen hem in het orkestgebouw een paar jaar geleden, waar hij net als de traditie bij de Radetzky mars hier in het Nieuwjaarsconcert, ook het publiek dirigeerde (zijn kapsel doet hier altijd ook aan mee, maar dit terzijde). Zoals Zubin Mehta, de Indiase dirigent (nog steeds dirigent bij het Israels Philharmonisch Orkest), die jarenlang het Nieuwjaarsconcert dirigeerde, zo geweldig deed.

Zuid-Amerika meets Europa: Tango en Die Schöne Blaue Donau
Als zuid-Amerikaanse dirigent zal Gustavo Dudamel zijn stempel wel hebben willen drukken op het programma van het concert, want ook een tango wordt niet geschuwd. We zien een prachtige “fusion” tussen de traditionele Oostenrijkse wals en de zuid-Amerikaanse tango (die ik jarenlang gedanst heb, dus ik ben vóór Gustavo… <3). Muziek kent geen grenzen. Vraag dan ook nooit aan een muzikant “welk genre speel (of zing) je?” 😉 Volgens Andrea Bocelli één van de meest “vervelende” vragen. Wat ik volledig begrijp.

Een concert voor iedereen
Natuurlijk een hoog entertainment gehalte, maar Strauss en collega’s maakten hun muziek ook iedereen. Het was de popmuziek van toen, en het verbindt op die manier mensen, en dat is toch één van de mooie aspecten van muziek? Snobisme hoort hier dan ook niet bij, en misschien maakt dat wel dat het Nieuwjaarsconcert nog steeds door jong en oud wordt bekeken…

Ook naar Wenen?
Ikzelf keer dit jaar terug naar Wenen, tijdens een zangreis daarheen die ik organiseer. Meer informatie volgt!

Voor nu: Ein Prosit Neujahr!

 

Geef een reactie